Home

Geloof een beladen onderwerp tegenwoordig. Maar geloof is voor mij net zo iets als zuurstof voor mijn lichaam, zonder gaat niet. En nu vraag je jezelf misschien wat kan dat dan zijn, dat je er niet zonder kan? Goed uitleggen kan ik ook niet, en of je het dan begrijpt is maar de vraag. Niet dat ik zo slim ben, maar het is geloof, en geen wetenschap. Heb eens op een cursus gehoord over ons leven en waarom we iets nodig hebben. Heel technisch, we missen iets in ons leven, en zijn er niet bewust van. We vullen ons leven met allerlei zaken, als bezit, carriere, gezin, partner, werk en ga maar door. Dat zijn ook mooie dingen om je leven mee te vullen, maar als je het bezit zoek je weer naar meer, een soort onbevredigd gevoel. En dat wil je weer vullen.Er is echter een leegte die je niet kunt vullen met bovenstaande zaken. En ik merkte dat velen om mij heen zo'n een soort leegte in zich hebben. En we rennen en doen maar om die leegte te vullen. En als we denken nu hebben we het, dan blijkt het toch niet zo te zijn. Vaak laten we ons ook nog verleiden tot rare sprongen om die leegte te vullen, dat ons dan weer een schuldgevoel oplevert. Vol en toch ergens leeg, de vraag wat doe ik hier? Gaat het alleen om dit leven of is er meer. ja zeggen mensen vaak, ik geloof wel dat er "iets" meer is, een soort macht of kracht die het een of ander regelt, maar ja, wie of wat is dat.

Met alle respect voor elke lezer van deze tekst, ik hoor ook vaak dat soort schiet gebedjes, van: "please, laat dit niet gebeuren" of " ik hoop dat dit lot me bespaard blijft". Maar tegen wie zeggen (bidden) we dit dan? God, of die kracht of macht? Of toch ons zelf? Ik weet niet hoe het jullie afgaat maar in mezelf ben ik toch wel enigzins teleurgesteld. Ik had me toch voorgenomen dat......
Geloven we misschien toch dat er iets is dat invloed heeft of iets kan sturen? Zo nee, dan stop ermee. Zo ja, dan zou ik denken dat je toch wel meer wilt weten over die macht of kracht. Toch?

Nu ik geloof daar wel in, en bij mij is dat God, the Inventor, maar ook de liefhebbende Vader die om Zijn schepping geeft. Het is niet echt uit te leggen. Maar ergens diep binnen in ons is die leegte, en dat heeft ook te maken met het erkennen van die Schepper, Vader. En het zoeken naar Hem zal je leegte gaan vullen. Velen van de mensen zijn verwondt, diep in hun hart, een pijn die er vaak niet uitkomt, maar wel hun leven beinvloed. Met name onrecht dat men heeft meegemaakt in allerlei vormen, soms vreselijk. Er we zoeken dan gerechtigheid. Dit moet bestraft, dit moet veroordeeld. Maar wie zal dit voor ons doen? Niemand! Zelfs het recht is krom zeg ik wel eens. En het gaat vooral omdat wat "mij" is aangedaan. En dat is ook erg. Maar heb ik ook wel eens iemand wat aangedaan? En toen werd het bij mij stil. Ja, dat heb ik. Dus die ander wil misschien ook wel gerechtigheid over mijn daden. Misschien moet ik wel de gevangenis in, of boete betalen enz. Vergeving is iets dat we allen zoeken, wie is er zonder zonden? Oei verkeerd woord, fouten misschien? Ik denk niemand. Waar kan ik heen? Ik geloof naar God, Hij is de ultime Vergever. Maar ook een God van gerechtigheid.

 

 

Ja, dat vinden we maar onzin, wat heb ik nou met God te maken. Maar het is hetzelfde als dat iemand bij jou inbreekt. Je TV, computer, kamera, sieraden en allerlei kostbaarheden worden gestolen. Wat is dan het eerste dat je wilt? Gerechtigheid! Ja gerechtigheid, je wilt dat de dief gepakt wordt, dat hij het gestolen spul terug geeft en dat hij gestraft wordt. Zo zit dat nu eenmaal in ons. En dat is ook goed. God voelt dat ook zo, en Hij wil ook gerechtigheid. En wat leerde ik daardoor? Ik leerde van, heb ik wel eens gelogen? Ja, wat ben ik dan? En dat blijkt nu het moeilijskte antwoord van de wereld. Ja, ja, zeg het maar, dan ben ik een leugenaar. Klaar. En heb ik wel eens iets gestolen? Hmmm, ja? Maar ja dat doet toch iedereen? Ik steel geen miljoenen, maar een paar euro, spullen, enz. Nee, een beetje zwanger bestaat ook niet! Nou wat ben ik dan? Laat het maar gaan....een dief. En zo kun je door gaan. En als ik gerechtigheid wil, dan wil God dat ook. Punt. En ik moet voldoen aan de eis, aan de wet en de straf, mijn schuld inlossen, de straf dragen. Is toch logisch lijkt me.

 

 

 

Hoe geweldig is het dan, dat Jezus kwam, Hij had mij zo lief, dat Hij de schuld op zich wilde nemen. Hij heeft mijn schuld betaald, afgelost.
Ongelofelijk voor een waardeloos mens als ik. Nu zul je misschien alweer zeggen, nou, nou je trekt het wel erg ver! Dat kan ook zo zijn. Maar misschien voel je jezelf toch wel als iemand die faalt, iemand die zovaak en veel de regels van ons leven heeft overtreden, waar het binnen in brandt en het gaat maar niet over. Hallo roep je misschien, regels? Daar heb ik niets mee, ik doe wat ik doe. Nou hopelijk houdt je je dan nog aan het rode licht bij de kruising, anders loop thet slecht met je af. Hoezo geen regels.....

Het zijn de dingen die ons aanklagen, en terecht. Maar herinner je mijn woorden, Jezus is daarvoor aan het kruis gestorven, de schuld is betaald, zodat wij vrij kunnen zijn van schuld, met een schone lei kunnen verder gaan, en zelfs al gaat het weer mis, die vergeving is voor alles, en voor al dat wat nog komt. Dat past niet in ons menselijk denken, maar daarom is het ook geloof, iets van Goddelijk.

Daarmee wil ik mijn verhaal ook afsluiten.........er is zoveel geschreven, de Bijbel zegt: "Wie zoekt, die vindt". Dus nu kort naar een lang verhaal: Neem dit aanbod aan, neem de schuldinlossing aan van Jezus, en je leven zal veranderen.

P.W.Roman Music Colors © 2016